به نام خدا

هرساله با نزديك شدن به روزهاي پاياني سال و در آستانه ي بهار طبيعت در جامعه ي ما موضوعي به نام چهارشنبه سوري(آخرين چهارشنبه ي سال)كام هزاران خانواده را تلخ مي كند و بسياري از هم ميهنانمان را به كام مرگ مي كشاند و يا دچار سوختگي شديد و حتي قطع عضو مي نمايد.با وجود اين موارد كه در جامعه كم هم نيستند(متأسفانه)و با وجود برنامه هايي كه صدا و سيما از اين حوادث ناگوار پخش ميكند تا مايه ي عبرت مردم شود و عليرغم تلاشهاي بي دريغ نيروهاي جان بركف پليس و آتش نشاني و اورژانس و هلال احمر،جهت كاهش آلام شهروندان ،بازهم هرساله شاهد تكرار حوادث تلخي هستيم كه در شأن ملت فهيم ايران نيست.اگر كساني كه مواد محترقه و آتش زا رابي جهت به زير پاي عابران بي گناه كوچه و خيابان مي اندازند،لحظه اي بينديشند كه با اين كار خود مي خواهند به كجا برسند و چه هدفي را دنبال كنند،خواهند ديد كه گرفتاري هاي بعدي اين عمل زشت،ارزش اين را ندارد كه خود و خانوادشان را به دردسر بياندازندوخداي ناخواسته در عنفوان جواني به جرم قتل و... پايشان به دادگاه و زندان باز شود.پس برادر و خواهر خوب هموطن بياييد تا امسال فرهيخته بودن خود را به سايرين ثابت نموده و با عدم استفاده از مواد محترقه و آتش زا دست رد به سينه ي سودجوياني كه فقط و فقط به خاطر پركردن جيب خود،حاضرند من و شما را به خاك سياه بنشانند،بزنيم.شادي و نشاط خوب است و كسي منكر اين قضيه نيست ،ولي آيا شادي مي بايست موجب ناراحتي ديگران و تعدي به حقوق اجتماعي آنان شود؟

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و پنجم اسفند ۱۳۸۸ساعت 10:48  توسط سید صادق   |